എൻ്റെ പള്ളിക്കൂടം - ഓർമ്മയിലെ വസന്തകാലം ORMMAYILE VASANTHAKAALAM FB, N, G, LF, TMC

അന്നത്തെ പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നൂ. ലോവർ പ്രൈമറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം ഒരു പറ്റം  കൂട്ടുകാരൊപ്പമാണ് സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത്. 
നെൽവയലുകളുടെ നടുവിലൂടെയുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ വേണം സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുവാൻ...

പോകുന്ന പോക്കിൽ ഇളം നെൽക്കതിരുകൾ പറിച്ചു തിന്നുവാൻ മറക്കാറില്ല. പക്ഷെ കാവൽക്കാരൻ കണ്ടാൽ പ്രശ്നം ആണ്...

എല്ലാവരും നെൽക്കതിർ പറിച്ചു തിന്നു കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്കു പിന്നെ എന്ത് കിട്ടുവാനാണ്...?

പോകുന്ന വഴിയുടെ അരികിൽ അന്ന് ഒരു തോട് ഉണ്ടായിരുന്നൂ. തോട്ടിൽ അമ്മ വരാൽ കുഞ്ഞുവരാലുകളുമായി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കാണുവാൻ നല്ല രസമാണ്.

തോട്ടിൽ നിറയെ ആമ്പലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നൂ.

പോകുന്ന വഴിക്കു ഒരു വാളൻ പുളിമരവും കുടമ്പുളി മരവും ഉണ്ട്. നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന പുളികൾ പെറുക്കി തിന്നുകൊണ്ടാണ് പിന്നത്തെ യാത്ര. ആ വീട്ടിലെ വല്യമ്മ കണ്ടാൽ വടിയുമായി ഓടി വരും.

മഴയുള്ള സമയത്താണെങ്കിൽ നടപ്പാതയിൽ മൊത്തം വെള്ളമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കൈയ്യിൽ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും.
ഷൂവും സോക്ക്‌സും അതിൽ അഴിച്ചു വച്ചിട്ട് വെള്ളത്തിലൂടെ പതുക്കെ നടക്കും.

വേഗത്തിൽ പോകുവാൻ നോക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ കമഴ്ന്നടിച്ചു വീണു പോവും.

സ്കൂൾ വിട്ടു വരുന്ന സമയമാണേൽ കുറച്ചു നേരം വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചിട്ട് മാത്രമേ വീട്ടിലേയ്ക്കു പോവുമായിരുന്നുള്ളൂ...

ഇന്നിപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം മാത്രമേ ഉള്ളൂ...

ഓർമ്മിക്കുവാൻ നല്ലൊരു കുട്ടിക്കാലം മനസ്സിൽ ഉണ്ട്..

ഇന്നത്തെ കുട്ടികളെ കാണുമ്പോൾ ദുഃഖo തോന്നും...

സ്കൂൾ ബസിലെ തിക്കും തിരക്കും അല്ലാതെ അവർക്കു ഓർക്കുവാൻ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?...

ആ പാടങ്ങളും വരമ്പുകളും ആമ്പലുകളും എല്ലാം എപ്പോഴേ അപ്രത്യക്ഷമായി....

.....................സുജ അനൂപ്



അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി DAIVATHINTE NEETHI, FB, N, A, E, NL, KZ, K, P, EK, NA

 ശവപ്പെട്ടിയുടെ മുകളിൽ അവസാനത്തെ പിടി മണ്ണ് ഇട്ടതു ഞാൻ ആയിരുന്നൂ. എല്ലാവരും പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തു നിന്നൂ. ഒന്നു കാർക്കിച്ചു തുപ്പിയതിനു ശേഷം ഞാൻ ആ മണ്ണ് ആ പെട്ടിയുടെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അത് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒട്ടും സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.  പകരം മനസ്സിൽ എവിടെയൊക്കെയോ ഒതുക്കി വച്ചിരുന്ന എൻ്റെ പക ആ മൺതരികൾക്കു ഒപ്പം ആ കുഴിയിലേക്ക് വീണു.  "ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി" പെട്ടെന്ന് ആരോ തോളിൽ കൈ വച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു  അമ്മയാണ്. "വാ മോളെ, പോകാം." ഞാൻ തലയാട്ടി. എന്നിട്ടു ആ കൈ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സു ശൂന്യം ആയിരുന്നൂ. ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്ക് ഇനി ആ കൈത്താങ്ങു ആവശ്യമില്ല. അത് വേണ്ടിയിരുന്ന പ്രായത്തിൽ ഈ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുവാൻ ആരെയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി കണ്ണടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു നാലാം ക്ലാസ്സുകാരി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. "ആരും തുണയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കുട്ടി." പെട്ടെന്നു കേട്ടു അമ്മയുടെ സ്വരം.  "മോളെ, അമ്മ പൊക്കോട്ടെ, നിനക്കിവിടെ ഒരു കുറവും ഉണ്ടാകില്ല. അമ്മമ്മ നിന്നെ നന്നായി നോക്കിക്കൊള്ളും." "വേണ്ട, എനി...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

പദവി PADHAVI FB, N, G, K, E, P, A, AP, KZ, PT, SXC

രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ആദ്യമായി ഒരു വെള്ള പാട് എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് അത് ശരീരം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് ഞാൻ ഒത്തിരി വിഷമിച്ചൂ. മരുന്നുകൾ എത്ര കഴിച്ചിട്ടുo  അത് മാറിയില്ല.. എന്നേലും കൂടുതൽ വിഷമിച്ചത് എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ആയിരുന്നൂ.. ആളുകൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു " നാഗശാപം ആണത്രേ.." "കുടുംബത്തിന് ഞാൻ ഒരു ശാപമാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞവർ വരെ ഉണ്ട്. എൻ്റെ വയസ്സ് എത്രയാണ്?.. ഞാൻ എത്ര മാത്രം വിഷമിക്കുന്നൂ? എന്നൊന്നും നാട്ടുകാർ ചിന്തിക്കില്ലല്ലോ.. സ്കൂളിൽ പോലും എൻ്റെ അടുത്തിരിക്കുവാൻ ഒത്തിരിപേർ മടിച്ചിരുന്നൂ.. എൻ്റെ ചോറ്റു പാത്രത്തിൽ നിന്നും ആരും ഒന്നും എടുത്തു കഴിക്കില്ലായിരുന്നൂ.. എന്നെ ഒന്ന് തലോടുവാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത അദ്ധ്യാപകർ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നൂ.. എത്ര പ്രാവശ്യം ദൈവത്തോട് ഞാൻ ചോദിച്ചൂ " എൻ്റെ ദൈവമേ എന്തിനു നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നൂ?" അന്നൊരിക്കൽ ഒരു കല്യാണച്ചടങ്ങിനു ഞാൻ പോയതാണ്.. എനിക്ക് ഒരു പതിനൊന്നു വയസ്സ് ഉണ്ടാവും. ഒരിക്കലും ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്ക്‌ എടുക്കുവാൻ എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമില്ല. കാരണം എല്ലാവർക്കും ഞാൻ ഒര...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ
 ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ നല്ലൊരു കാലഘട്ടം എന്ന് പറയുന്നത് വിദ്യാലയ ജീവിതമാണ്. ഞാൻ പഠിച്ചത് പാനായിക്കുളം little flower സ്കൂളിൽ ആണ്. 1997-98 എൻ്റെ S.S .L.സി. ജീവിതത്തിൽസോഷ്യൽ സയൻസ് പഠിപ്പിക്കുവാനാണ് ടീച്ചർ ഞങ്ങളുടെ സ്‌കൂളിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്. ടീച്ചറുടെ ആദ്യബാച്ചു student ആകുവാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്ക് കിട്ടി. ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ആ വർഷമാണ് ടീച്ചർ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ഒരുപാടു നല്ല ഓർമ്മകൾ ഉണ്ട്.  അന്ന് മുതൽ ഒരു ചേച്ചിയുടെ സ്ഥാനം ആയിരുന്നു ചെറുപ്പക്കാരിയായ ബീന ടീച്ചർക്ക് എൻ്റെ മനസ്സിൽ. എൻ്റെ പ്രീയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപികയുമായുള്ള ആ ബന്ധം 29 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഇന്നും ഞാൻ തുടർന്നു പോരുന്നു. ടീച്ചർ റിട്ടയർ ആകുന്ന ഈ അവസരത്തിൽ എൻ്റെ എല്ലാ ആശംസകളും ഞാൻ അറിയിക്കുന്നു. 
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ