കുടുംബം KUDUMBAM FB, N

" അച്ഛൻ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്..?

 അവൻ്റെ  ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം നൽകുവാൻ എനിക്കാവുമോ....

ഒരു പത്തുവയസ്സുകാരൻ്റെ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കു മുന്നിൽ എനിക്ക് അത് തുറന്നു പറയാനാവില്ല..

കാരണം അവനു നഷ്ടമായത് അവൻ്റെ എല്ലാം എല്ലാമാണ്..

എനിക്ക് നഷ്ടമായത് നല്ലൊരു കുടുംബ സുഹൃത്തിനെ മാത്രമാണ്..

സന്തോഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മീരയുടെയും ഹരിയുടെയും  ജീവിതത്തിൽ ഇരുൾ പടർത്തിയത് ആരാണ്...?

ഹരിയും മീരയും രണ്ടു കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന കൊച്ചു കുടുംബം.

എത്രയോ കാലമായി എനിക്ക് അവരെ അറിയാം..

കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിൽ ഹരി നന്നായി കുടുംബം നോക്കി പോന്നൂ...

ബസ് കണ്ടക്ടർ ആയിരുന്ന അവൻ്റെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് ഗീതു കടന്നു വന്നത് അവൻ വിവാഹിതൻ ആണെന്ന് അറിയാതെ ആയിരുന്നൂ...

എപ്പോഴോ... ഹരിക്കു പറ്റിയ തെറ്റ്...

അവൻ്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുവാൻ മീരയും വൈകി..

ഹരിയുടെ രണ്ടാം വിവാഹത്തിന് രണ്ടു ദിവസ്സം മുൻപേ മാത്രമാണ് മീര എല്ലാം അറിയുന്നത്..

സ്വന്തം കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ വച്ച് മീര ഹരിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. അത് താങ്ങാനാവാതെയാണ് ഹരി ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്...

ഒരു നിമിഷത്തെ കുറ്റബോധവും കോപവും എല്ലാം നശിപ്പിച്ചൂ...

പിന്നെ  കുറെ നാളുകൾ മീര വീടിനു പുറത്തു  ഇറങ്ങിയതേ ഇല്ല.. ഒത്തിരി സമയമെടുത്താണ് അവൾ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വന്നത്...

ഹരിയുടെ മുതലാളിയുടെ കാരുണ്യത്തിൽ അവൾക്കു ഒരു ജോലിയും കിട്ടി...

എനിക്കെന്നും വിഷമം അപ്പുവിനെ ഓർത്തു  മാത്രമായിരുന്നൂ..

അവനു എന്തിനും ഏതിനും അച്ഛൻ മതിയായിരുന്നൂ...

പാവം കുട്ടി..

അച്ഛൻ്റെ മരണത്തിനു ശേഷം അവൻ മനസ്സ് തുറന്നു ചിരിച്ചു ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല..

വളരെ ദിവസ്സങ്ങൾക്കു ശേഷം  ഇന്നാദ്യമായി അവൻ എന്നോട് മനസ്സ് തുറന്നു...

"അഛനെ സ്നേഹിക്കുവാൻ ഞങ്ങളില്ലേ..."

"എന്നിട്ടും അച്ഛൻ എന്തിനാണ് എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോയത്.."

"ഇനി എനിക്ക് ആരുണ്ട്..?"

"അഛൻ്റെ ബൈക്കിൻ്റെ പുറകിൽ ഇരിക്കുവാൻ എനിക്ക് കൊതിയാവുന്നൂ.."

 "ഒരു ഉരുള ചോറ് അച്ഛൻ തരുന്നത് കഴിക്കുവാൻ എനിക്കിനി ആവുമോ..?"

എൻ്റെ കണ്ണുനീർ അവൻ കാണാതെ ഞാൻ മറച്ചു പിടിച്ചൂ..

അന്നാദ്യമായി ഹരിയോട് എനിക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നി..

നിഷ്കളങ്കമായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഈ കുരുന്നിനെ വിട്ടു കാമം തീർക്കുവാൻ പോയവൻ..

സ്നേഹം ആണ് തിരയുന്നതെങ്കിൽ അത് അവനു മക്കളുടെ രൂപത്തിൽ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നൂ..

ചെയ്ത തെറ്റ് തിരുത്തുവാൻ നോക്കാതെ ഒളിച്ചോടി പോയവൻ...

മീരയോടും എനിക്ക് സഹതാപം അല്ല, ദേഷ്യം ആണ് തോന്നിയതപ്പോൾ..

ഒരു നിമിഷം സഹിച്ചു ക്ഷമയോടെ ഹരിയെ തിരുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ അപ്പുവിന് അവൻ്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപെടുമായിരുന്നോ...

തെറ്റ് പറ്റാത്തവർ ലോകത്തിൽ കുറവല്ലേ..

എല്ലാം സഹിക്കുവാനും പൊറുക്കുവാനും ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് സാധിക്കേണ്ട..

വേണം..

കാരണം ഒരു കുടുംബം " കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പമുള്ളതാക്കുവാൻ അവൾക്കു മാത്രമേ കഴിയൂ..."

എല്ലാം തികഞ്ഞു ഭൂമിയിൽ ആർക്കും ജീവിതം കിട്ടാറില്ല. ക്ഷമിച്ചും പൊറുത്തും മുന്നോട്ടു പോയേ തീരൂ..

.....................സുജ അനൂപ്


അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി DAIVATHINTE NEETHI, FB, N, A, E, NL, KZ, K, P, EK, NA

 ശവപ്പെട്ടിയുടെ മുകളിൽ അവസാനത്തെ പിടി മണ്ണ് ഇട്ടതു ഞാൻ ആയിരുന്നൂ. എല്ലാവരും പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തു നിന്നൂ. ഒന്നു കാർക്കിച്ചു തുപ്പിയതിനു ശേഷം ഞാൻ ആ മണ്ണ് ആ പെട്ടിയുടെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അത് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒട്ടും സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.  പകരം മനസ്സിൽ എവിടെയൊക്കെയോ ഒതുക്കി വച്ചിരുന്ന എൻ്റെ പക ആ മൺതരികൾക്കു ഒപ്പം ആ കുഴിയിലേക്ക് വീണു.  "ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി" പെട്ടെന്ന് ആരോ തോളിൽ കൈ വച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു  അമ്മയാണ്. "വാ മോളെ, പോകാം." ഞാൻ തലയാട്ടി. എന്നിട്ടു ആ കൈ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സു ശൂന്യം ആയിരുന്നൂ. ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്ക് ഇനി ആ കൈത്താങ്ങു ആവശ്യമില്ല. അത് വേണ്ടിയിരുന്ന പ്രായത്തിൽ ഈ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുവാൻ ആരെയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി കണ്ണടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു നാലാം ക്ലാസ്സുകാരി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. "ആരും തുണയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കുട്ടി." പെട്ടെന്നു കേട്ടു അമ്മയുടെ സ്വരം.  "മോളെ, അമ്മ പൊക്കോട്ടെ, നിനക്കിവിടെ ഒരു കുറവും ഉണ്ടാകില്ല. അമ്മമ്മ നിന്നെ നന്നായി നോക്കിക്കൊള്ളും." "വേണ്ട, എനി...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ENTE APPACHAN എൻ്റെ അപ്പച്ചൻ

 ജീവിതത്തിൽ കടങ്ങൾ ഒന്നും ബാക്കി വയ്ക്കരുത് എന്നുള്ളത് എനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. എന്നോട് "എഴുതണം നീ" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് എൻ്റെ  ഭർത്താവാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള അടിത്തറ എനിക്ക് സ്വന്തമായത് എൻ്റെ പൈതൃകത്തിൽ നിന്നാണ്. അപ്പച്ചനായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തു ഒത്തിരി കഥകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നത്. ആ കഥകൾ പിന്നീട് എഴുതുവാൻ എനിക്ക് ചാലകശക്തി നൽകി. അപ്പച്ചൻ എഴുതുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.. ലോഡ്ഷെഡിങ്, ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കും, അന്നൊക്കെ എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു അത് ജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗം ആയിരുന്നല്ലോ.  ആ സമയങ്ങളിൽ രാത്രീ കത്തിച്ചു വയ്ക്കുന്ന മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിനു ചുറ്റിലും ഞാനും എൻ്റെ മൂന്നു ആങ്ങളമാരും ഉണ്ടാകും അപ്പനോടൊപ്പം കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു. എനിക്ക് പ്രേതകഥകൾ കേൾക്കുവാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയിരുന്നൂ. ഒരു കൊന്തയും കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു തരുന്ന ആ കഥകൾ ഞാൻ അങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കും. ഒരു കഥ തന്നെ അപ്പച്ചനെകൊണ്ട് പല പ്രാവശ്യം ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ വലുതായപ്പോൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ നഷ്ടബോധം തോന്നിയതും ആ കാര്യത്തിൽ ആണ്. ആ പഴയ കുട്ടിയുടെ ജിഞാസയോടെ കഥകൾ കേട്ടിരിക്കുവാൻ എനിക്കാവുന്നില്ല....
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

എൻ്റെ പള്ളിക്കൂടം - ഓർമ്മയിലെ വസന്തകാലം ORMMAYILE VASANTHAKAALAM FB, N, G, LF, TMC

അന്നത്തെ പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നൂ. ലോവർ പ്രൈമറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം ഒരു പറ്റം  കൂട്ടുകാരൊപ്പമാണ് സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത്.  നെൽവയലുകളുടെ നടുവിലൂടെയുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ വേണം സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുവാൻ... പോകുന്ന പോക്കിൽ ഇളം നെൽക്കതിരുകൾ പറിച്ചു തിന്നുവാൻ മറക്കാറില്ല. പക്ഷെ കാവൽക്കാരൻ കണ്ടാൽ പ്രശ്നം ആണ്... എല്ലാവരും നെൽക്കതിർ പറിച്ചു തിന്നു കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്കു പിന്നെ എന്ത് കിട്ടുവാനാണ്...? പോകുന്ന വഴിയുടെ അരികിൽ അന്ന് ഒരു തോട് ഉണ്ടായിരുന്നൂ. തോട്ടിൽ അമ്മ വരാൽ കുഞ്ഞുവരാലുകളുമായി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കാണുവാൻ നല്ല രസമാണ്. തോട്ടിൽ നിറയെ ആമ്പലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നൂ. പോകുന്ന വഴിക്കു ഒരു വാളൻ പുളിമരവും കുടമ്പുളി മരവും ഉണ്ട്. നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന പുളികൾ പെറുക്കി തിന്നുകൊണ്ടാണ് പിന്നത്തെ യാത്ര. ആ വീട്ടിലെ വല്യമ്മ കണ്ടാൽ വടിയുമായി ഓടി വരും. മഴയുള്ള സമയത്താണെങ്കിൽ നടപ്പാതയിൽ മൊത്തം വെള്ളമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കൈയ്യിൽ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും. ഷൂവും സോക്ക്‌സും അതിൽ അഴിച്ചു വച്ചിട്ട് വെള്ളത്തിലൂടെ പതുക്ക...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ