NAGARA JEEVITHATHINTE MARUPURAM EZHAAM BHAGAM നഗര ജീവിതത്തിൻ്റെ മറുപുറം ഏഴാം ഭാഗം FB

ജോലിയുടെ ഭാഗമായി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ മെട്രോ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. വീട്ടിൽ നിന്നും ജോലി സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് എത്തുവാൻ വൈകും എന്ന് തോന്നുമ്പോഴൊക്കെയാണ് സാധാരണ മെട്രോ ഉപോയോഗിക്കാറുള്ളത്. 

കാരണം ഈ മഹാനഗരത്തിലെ  ഗതാഗതകുരുക്കിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുവാൻ വേറെ മാർഗ്ഗം ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ രണ്ടു ചിറകുകൾ വേണ്ടി വരും...

നാട്ടിൽ മെട്രോയിൽ തിരക്ക് കുറവാണു എന്ന് കേൾക്കാറുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ഇവിടത്തെ മെട്രോയുടെ അവസ്ഥ ആലോചിക്കും. നാട്ടിലെ തിരക്കുള്ള റൂട്ടുകളിലെ പ്രൈവറ്റ് ബസ്സിൽ രാവിലെ പോകുന്ന അതേ അവസ്ഥയാണ് ഇവിടത്തെ മെട്രോയിൽ   രാവിലെ പോകുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുക. 

 ഓഫീസ് സമയത്തു മെട്രോയിൽ കയറിപറ്റുവാൻ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് മജെസ്റ്റിക് മെട്രോ സ്റ്റേഷനിൽ . പിന്നെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്നവർ തള്ളിക്കയറുബോൾ ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ നമ്മളും അകത്തെത്തും. 

കാൽകുത്തുവാൻ തന്നെ സ്ഥലം കിട്ടില്ല പിന്നെ തൂങ്ങി നിൽക്കേണ്ട അവസ്ഥയെകുറിച്ചു പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.

ഇവിടത്തെ മെട്രോ കുറേ അധികം സ്ഥലങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നെ പ്രധാന സ്ഥലങ്ങളിലേയ്‌ക്കെല്ലാം തന്നെ മെട്രോ ഉപയോഗിച്ചാൽ ബാംഗ്ലൂർ ഗതാഗതക്കുരുക്കിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാം. 

പൊടിയും സഹിച്ചു ബസ്സിലോ ഓട്ടോയിലോ ഇരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എത്ര സുഖകരമാണ് AC യിൽ ഇരുന്നുള്ള മെട്രോ യാത്രകൾ.

ഒരു വിധമുള്ള ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളെല്ലാം മെട്രോ പോകുന്ന വഴികളിൽ ആണ്. ലാൽ ബാഗ്, ബന്നേർഘട്ട നാഷണൽ പാർക്ക്, ഒത്തിരി മാളുകൾ (ഗോപാലൻ മാൾ, മന്ത്രി മാൾ) എന്നിവ ഇതിൽ പെടും. 

മെട്രോ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ടെക് പാർക്കുകളിലേയ്ക്കും അതുപോലെ തന്നെ ടൂറിസ്സവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിലേയ്ക്കും  പ്രത്യേക ബസ് സർവീസുകളും ഉണ്ട്. 

സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രത്യേക കമ്പാർട്മെന്റും ഇവിടത്തെ മെട്രോയിൽ ഉണ്ട്. 

.....................സുജ അനൂപ്











അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

THEEPETTI PADAM തീപ്പെട്ടി പടം FB, N, G, E, A

ഇമേജ്
കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓർമ്മകളുടെ ഒരേട് തീപ്പെട്ടി പടത്തിനുള്ളതാണ്. ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ പല തരത്തിലുള്ള കാർഡുകൾ ശേഖരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അന്നത്തെ കുട്ടികൾ തീപ്പെട്ടി പടം ശേഖരിച്ചിരുന്നത്. അന്നൊക്കെ എല്ലാ കുട്ടികളുടെ കൈയ്യിലും കാണും ഒരു കെട്ടു തീപ്പെട്ടി പടം. അതും പലതരത്തിൽ ഉള്ളത്.സോന, ഷിപ്പ്, ദുബായ് തുടങ്ങിയവ ആയിരുന്നൂ കൂട്ടത്തിൽ പ്രധാനികൾ. അത് വെച്ച് തീപ്പെട്ടി പടം കളി  കളിക്കുവാൻ നല്ല രസം ആയിരുന്നൂ. അവധി ദിവസങ്ങളെല്ലാം ആനന്ദകരം ആക്കിയിരുന്നതു തീപ്പെട്ടി പടം കളിയായിരുന്നു. ഇതുമായി ബന്ധപെട്ടു പല ഓർമ്മകളും മനസ്സിൽ ഉണ്ട്. അന്ന് ഞാൻ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുകയാണ്. ആ സമയത്താണ് ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നും വേളാങ്കണ്ണിയിലേയ്ക്ക് ഒരു യാത്ര പോകുന്നത്. പഴനി, മധുര പിന്നെ വേളാങ്കണ്ണി.പള്ളിയിൽ നിന്നുള്ള യാത്രയാണ്. തമാശ എന്താണെന്നു വച്ചാൽ എവിടെ വണ്ടി നിർത്തിയാലും ചേട്ടനും അനിയനും കൂടെ ഒരോട്ടമാണ്, ചവറ്റുകൂനകളുടെ അടുത്തേയ്ക്കു. പിന്നെ കാര്യമായി തീപ്പെട്ടി പടം പെറുക്കലാണ്. "അഴുക്കാണ്, പോകരുത്" എന്നൊന്നും പറഞ്ഞാൽ അവർ കേൾക്കില്ല. അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കി. പക്ഷേ അവൻ...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

പദവി PADHAVI FB, N, G, K, E, P, A, AP, KZ, PT, SXC

രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ആദ്യമായി ഒരു വെള്ള പാട് എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് അത് ശരീരം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് ഞാൻ ഒത്തിരി വിഷമിച്ചൂ. മരുന്നുകൾ എത്ര കഴിച്ചിട്ടുo  അത് മാറിയില്ല.. എന്നേലും കൂടുതൽ വിഷമിച്ചത് എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ആയിരുന്നൂ.. ആളുകൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു " നാഗശാപം ആണത്രേ.." "കുടുംബത്തിന് ഞാൻ ഒരു ശാപമാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞവർ വരെ ഉണ്ട്. എൻ്റെ വയസ്സ് എത്രയാണ്?.. ഞാൻ എത്ര മാത്രം വിഷമിക്കുന്നൂ? എന്നൊന്നും നാട്ടുകാർ ചിന്തിക്കില്ലല്ലോ.. സ്കൂളിൽ പോലും എൻ്റെ അടുത്തിരിക്കുവാൻ ഒത്തിരിപേർ മടിച്ചിരുന്നൂ.. എൻ്റെ ചോറ്റു പാത്രത്തിൽ നിന്നും ആരും ഒന്നും എടുത്തു കഴിക്കില്ലായിരുന്നൂ.. എന്നെ ഒന്ന് തലോടുവാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത അദ്ധ്യാപകർ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നൂ.. എത്ര പ്രാവശ്യം ദൈവത്തോട് ഞാൻ ചോദിച്ചൂ " എൻ്റെ ദൈവമേ എന്തിനു നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നൂ?" അന്നൊരിക്കൽ ഒരു കല്യാണച്ചടങ്ങിനു ഞാൻ പോയതാണ്.. എനിക്ക് ഒരു പതിനൊന്നു വയസ്സ് ഉണ്ടാവും. ഒരിക്കലും ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്ക്‌ എടുക്കുവാൻ എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമില്ല. കാരണം എല്ലാവർക്കും ഞാൻ ഒര...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ENTE APPACHAN എൻ്റെ അപ്പച്ചൻ

 ജീവിതത്തിൽ കടങ്ങൾ ഒന്നും ബാക്കി വയ്ക്കരുത് എന്നുള്ളത് എനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. എന്നോട് "എഴുതണം നീ" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് എൻ്റെ  ഭർത്താവാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള അടിത്തറ എനിക്ക് സ്വന്തമായത് എൻ്റെ പൈതൃകത്തിൽ നിന്നാണ്. അപ്പച്ചനായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തു ഒത്തിരി കഥകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നത്. ആ കഥകൾ പിന്നീട് എഴുതുവാൻ എനിക്ക് ചാലകശക്തി നൽകി. അപ്പച്ചൻ എഴുതുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.. ലോഡ്ഷെഡിങ്, ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കും, അന്നൊക്കെ എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു അത് ജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗം ആയിരുന്നല്ലോ.  ആ സമയങ്ങളിൽ രാത്രീ കത്തിച്ചു വയ്ക്കുന്ന മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിനു ചുറ്റിലും ഞാനും എൻ്റെ മൂന്നു ആങ്ങളമാരും ഉണ്ടാകും അപ്പനോടൊപ്പം കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു. എനിക്ക് പ്രേതകഥകൾ കേൾക്കുവാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയിരുന്നൂ. ഒരു കൊന്തയും കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു തരുന്ന ആ കഥകൾ ഞാൻ അങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കും. ഒരു കഥ തന്നെ അപ്പച്ചനെകൊണ്ട് പല പ്രാവശ്യം ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ വലുതായപ്പോൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ നഷ്ടബോധം തോന്നിയതും ആ കാര്യത്തിൽ ആണ്. ആ പഴയ കുട്ടിയുടെ ജിഞാസയോടെ കഥകൾ കേട്ടിരിക്കുവാൻ എനിക്കാവുന്നില്ല....
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ