A tribute to my mother................. TMC, G

എന്നും എന്തിനും അമ്മയായിരുന്നൂ എനിക്ക് തുണ. വാശിയോടെ പഠിക്കുവാൻ എനിക്ക് പ്രേരണയായത് അമ്മയായിരുന്നൂ.

പലപ്പോഴും എന്നെ പരിചയപ്പെടുന്നവർ ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്.

"എങ്ങനെ നീ ഇത്ര നന്നായി ചിരിക്കുന്നൂ...?"

അതിനുള്ള ഉത്തരവും എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നൂ.

ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നവന് മാത്രമേ ചിരിയുടെ വില അറിയുവാൻ കഴിയൂ.

പ്രശ്നങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ ആരെങ്കിലും ഈ ലോകത്തിൽ ഉണ്ടോ...?

ജോലിയിൽ പ്രശ്നം, വീട്ടിൽ പ്രശ്നം, കുട്ടിക്ക് പ്രശ്നം... അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ ചിരിക്കുവാൻ നേരം കാണില്ലല്ലോ...?

അമ്മ എന്നും എന്നോട് പറയുമായിരുന്നൂ..

"ഇന്നിൽ ജീവിക്കുവാൻ നീ പഠിക്കണം. ഈ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഒരിക്കൽ തിരിച്ചു വേണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കും. അന്ന് നിനക്ക് അത് കൈയ്യെത്തി പിടിക്കുവാൻ സാധിക്കില്ല..."

അന്നൊക്കെ ഞാൻ ഓർക്കും ഈ അമ്മയ്ക്ക് വേറെ ഒരു പണിയുമില്ലേ....

എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു ആങ്ങളമാരോട് തല്ലു പിടിക്കുമ്പോൾ അമ്മ പറയുമായിരുന്നൂ...

"എൻ്റെ കുട്ടി, നീ അവരോടു ക്ഷമിക്കൂ. എന്നിട്ടു അവരോടൊപ്പം കളിച്ചു വളരണം. നാളെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു മറ്റൊരു വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ നിനക്ക് ഓർക്കുവാൻ ഈ നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ..."

ഇത് പറയുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കൺകോണിൽ ഒരു തുള്ളി പൊടിഞ്ഞിരുന്നോ...?

അന്ന് ആ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലാകുമായിരുന്നില്ല. അഞ്ചു ആങ്ങളമാർ അമ്മയ്‌ക്കുണ്ടായിരുന്നൂ... ഇന്ന് എനിക്ക് ആ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം അറിയാം...

എൻ്റെ ദുഃഖങ്ങൾ എനിക്ക് മുന്നേ അറിയുന്നവൾ. എൻ്റെ സ്വരമൊന്ന് ഇടറിയാൽ എൻ്റെ മുഖഭാവം ഒന്ന് മാറിയാൽ അത് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം...
എത്ര തല്ലു പിടിച്ചാലും വഴക്കിട്ടാലും ആ ശബ്ദം കുറച്ചു ദിവസ്സം കേൾക്കാതിരുന്നാൽ ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്....

എന്നെ ചിരിക്കുവാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അമ്മയാണ്...

വാശിയോടെ മുന്നേറുവാൻ പഠിപ്പിച്ചതും അമ്മയാണ്.

ആ പഴയ പത്താംക്ലാസ്സുകാരി കാരണം ഞാൻ ഒരു ഡോക്ടറേറ്റ് എടുത്തു...

................................സുജ അനൂപ്








അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി DAIVATHINTE NEETHI, FB, N, A, E, NL, KZ, K, P, EK, NA

 ശവപ്പെട്ടിയുടെ മുകളിൽ അവസാനത്തെ പിടി മണ്ണ് ഇട്ടതു ഞാൻ ആയിരുന്നൂ. എല്ലാവരും പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തു നിന്നൂ. ഒന്നു കാർക്കിച്ചു തുപ്പിയതിനു ശേഷം ഞാൻ ആ മണ്ണ് ആ പെട്ടിയുടെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അത് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒട്ടും സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.  പകരം മനസ്സിൽ എവിടെയൊക്കെയോ ഒതുക്കി വച്ചിരുന്ന എൻ്റെ പക ആ മൺതരികൾക്കു ഒപ്പം ആ കുഴിയിലേക്ക് വീണു.  "ദൈവത്തിൻ്റെ നീതി" പെട്ടെന്ന് ആരോ തോളിൽ കൈ വച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു  അമ്മയാണ്. "വാ മോളെ, പോകാം." ഞാൻ തലയാട്ടി. എന്നിട്ടു ആ കൈ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സു ശൂന്യം ആയിരുന്നൂ. ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്ക് ഇനി ആ കൈത്താങ്ങു ആവശ്യമില്ല. അത് വേണ്ടിയിരുന്ന പ്രായത്തിൽ ഈ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുവാൻ ആരെയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി കണ്ണടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു നാലാം ക്ലാസ്സുകാരി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. "ആരും തുണയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കുട്ടി." പെട്ടെന്നു കേട്ടു അമ്മയുടെ സ്വരം.  "മോളെ, അമ്മ പൊക്കോട്ടെ, നിനക്കിവിടെ ഒരു കുറവും ഉണ്ടാകില്ല. അമ്മമ്മ നിന്നെ നന്നായി നോക്കിക്കൊള്ളും." "വേണ്ട, എനി...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ENTE APPACHAN എൻ്റെ അപ്പച്ചൻ

 ജീവിതത്തിൽ കടങ്ങൾ ഒന്നും ബാക്കി വയ്ക്കരുത് എന്നുള്ളത് എനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. എന്നോട് "എഴുതണം നീ" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് എൻ്റെ  ഭർത്താവാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള അടിത്തറ എനിക്ക് സ്വന്തമായത് എൻ്റെ പൈതൃകത്തിൽ നിന്നാണ്. അപ്പച്ചനായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തു ഒത്തിരി കഥകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നത്. ആ കഥകൾ പിന്നീട് എഴുതുവാൻ എനിക്ക് ചാലകശക്തി നൽകി. അപ്പച്ചൻ എഴുതുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.. ലോഡ്ഷെഡിങ്, ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കും, അന്നൊക്കെ എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു അത് ജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗം ആയിരുന്നല്ലോ.  ആ സമയങ്ങളിൽ രാത്രീ കത്തിച്ചു വയ്ക്കുന്ന മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിനു ചുറ്റിലും ഞാനും എൻ്റെ മൂന്നു ആങ്ങളമാരും ഉണ്ടാകും അപ്പനോടൊപ്പം കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു. എനിക്ക് പ്രേതകഥകൾ കേൾക്കുവാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയിരുന്നൂ. ഒരു കൊന്തയും കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു തരുന്ന ആ കഥകൾ ഞാൻ അങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കും. ഒരു കഥ തന്നെ അപ്പച്ചനെകൊണ്ട് പല പ്രാവശ്യം ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ വലുതായപ്പോൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ നഷ്ടബോധം തോന്നിയതും ആ കാര്യത്തിൽ ആണ്. ആ പഴയ കുട്ടിയുടെ ജിഞാസയോടെ കഥകൾ കേട്ടിരിക്കുവാൻ എനിക്കാവുന്നില്ല....
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

എൻ്റെ പള്ളിക്കൂടം - ഓർമ്മയിലെ വസന്തകാലം ORMMAYILE VASANTHAKAALAM FB, N, G, LF, TMC

അന്നത്തെ പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നൂ. ലോവർ പ്രൈമറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം ഒരു പറ്റം  കൂട്ടുകാരൊപ്പമാണ് സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത്.  നെൽവയലുകളുടെ നടുവിലൂടെയുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ വേണം സ്കൂളിലേയ്ക്ക് പോകുവാൻ... പോകുന്ന പോക്കിൽ ഇളം നെൽക്കതിരുകൾ പറിച്ചു തിന്നുവാൻ മറക്കാറില്ല. പക്ഷെ കാവൽക്കാരൻ കണ്ടാൽ പ്രശ്നം ആണ്... എല്ലാവരും നെൽക്കതിർ പറിച്ചു തിന്നു കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്കു പിന്നെ എന്ത് കിട്ടുവാനാണ്...? പോകുന്ന വഴിയുടെ അരികിൽ അന്ന് ഒരു തോട് ഉണ്ടായിരുന്നൂ. തോട്ടിൽ അമ്മ വരാൽ കുഞ്ഞുവരാലുകളുമായി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കാണുവാൻ നല്ല രസമാണ്. തോട്ടിൽ നിറയെ ആമ്പലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നൂ. പോകുന്ന വഴിക്കു ഒരു വാളൻ പുളിമരവും കുടമ്പുളി മരവും ഉണ്ട്. നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന പുളികൾ പെറുക്കി തിന്നുകൊണ്ടാണ് പിന്നത്തെ യാത്ര. ആ വീട്ടിലെ വല്യമ്മ കണ്ടാൽ വടിയുമായി ഓടി വരും. മഴയുള്ള സമയത്താണെങ്കിൽ നടപ്പാതയിൽ മൊത്തം വെള്ളമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കൈയ്യിൽ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും. ഷൂവും സോക്ക്‌സും അതിൽ അഴിച്ചു വച്ചിട്ട് വെള്ളത്തിലൂടെ പതുക്ക...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ